این یاد توبردم هرشب به خرابات                   احسان تو بودست هرشب به مساوات

من مست تو گشتم باده یه بهانست                    این حرف دلم بود غصه یه گلایست

این عهده توبشکست ازروی صداقت             این مرگ دلم نیست از روی لجاجت

اری من با تو نبودم ازروی صلاحت             من از تو نخواندم از روی حمایت

                                                  بخشیدن دل از تو مهم است

                                                آری که خدائی بر تو قشنگ است

براین گلهای پژمرده                                 بر این برگای غم خورده

                                    سلامم را جوابی نیست

بر این دریای بی آبی                                بر این دشتای بیزاری

                                    سلامم را جوابی نیست

بر این مردای آزرده                                  بر این زنهای نالیده

                                    سلامم را جوابی نیست

در این میخانه ی خالی                              بر این پیمانه ی ساقی

                                    سلامم را جوابی نیست

دراین آشوب شیدائی                                دراین روزای بیداری

                                   سلامم راجوابی نیست

براین کهنه سیه پوشان                           براین آرام کفن پوشان

                                  سلامم را جوابی نیست

دراین آهنگ خوشهالی                          دراین آوازه غم خوانی

                                  سلامم را جوابی نیست

در این دنیای خون خفته                      در این بازاره آشفته

                                سلامم را جوابی نیست

سلامم را تو پاسخ گو                           از این پاسخ تو حاصل جو

به معراجت بیاور من                          به مهرابت بخوابان من

زحسن خلق بگو بر من                      ز آرامیدن و مردن

بدانم بیتوانم من                                     ز هر خفتن نخواهم من

تو یارم شو کنارم شو                          از این خفتن ندارم ترس تو مرگم شو

به بالینم تو مرهم شو                           به غم هایم تو آهم شو

در این دنیا نماندکس                            ز گفتنها نترسد کس

بگیر دستم نمی ترسم                          ببر من را که من خستم

چه بیزارم چه نالانم                            از این رفتن چه ترس دارم

                                    بمیرانم       بمیرانم

ازاین ماندن چه حاصل بود             سلام بی جوابی بود

             زندگی کردم

                         صداقت رادیدم

                                           حمایت کردم

زندگی کردم

             خیانت دیدم

                        حمایت کردم

                                     حماقت دیدم

آشییانی باز ساختم

                   ازصداقت بازگفتم

                                     آشنائی باز دیدم

                                                 آشنایم خیانت بود

خیانت از صداقت بود

                 صداقت از عشق بود

وگفتم عشق مرگ است

                               وخواندم مرگ حق است

                ودر آخر در طلوعی که خود غروبی بود مردم

                                  این دلم به انتظارت نشست اما بر نگشتی

تو چه قولها که دادی اما هیچ عمل نکردی

                                  تو با من چه ها که کردی اما من صدا نکردم

تو چه زود ز من گذشتی اما من به پات نشستم

                                  عمره کوتاه خودم را چجوری به پات گذاشتم

تو به من گفتی یک بارکه دوسم داشتی انگار

                                 ولی هرگز تو نخواستی که بگی اونا به تکرار

توبرام نامه عشق وهمیشه از سرمی خوندی

                                 ولی هرگز تو نخواستی که منو عاشق بخونی

تومنومعشوقه خوندی ولی رفتی ونموندی

                                  تو برام ازدل میخوندی ولی باز منو میروندی

مگه تو قسم نخوردی که با من همیشه باشی

                                  مگه تو به من نگفتی که منو زدل میخواستی

چرا رفتی ونموندی منو از دلت تو روندی

                                  چرا تو قسم می خوردی توکه با من نمی موندی

من برات قسم نخوردم ولی جونمو گذاشتم

                                  من برات عهدی نبستم ولی هرگز نشکستم

ای که بی ندا تو رفتی رفتی وزمن گذشتی

                                  ولی من دعا میکردم که باشی همیشه باقی

حالا فهمیدم ودیره که چه بد بودی عزیزم

                                  تو با من بازی میکردی من برات بازیچه بودم

حالا من غصه ندارم چونکه هیچ یاری ندارم

                                با خودم عهد وشکستم که دیگه عهدی نبندم

منوتو رفتیمو رفتیم تا به اوج ملکوتی برسیدبیم

                                          شدیم اون چیزی که خواستیم چون که از من ها جدائیم

منو تو خواستیم و کردیم چیزیکه زدل میخواستیم

                                        منو توخواستیم و موندیم به همون عهدی که بستیم 

منو تو زمن گسستیم شدیم اون چیزی که هستیم

                                         حالا هستیم وپرستیم چیزی که بدست آوردیم

منو توشدیم یه محرم واسه حرفای دل هم

                                          گفتیم از غصه نخونیم گفتیم از شکفه نگوئیم

گفیم ازصدای بارون از سفیدی دلامون

                                          گفیم از سبزی برگا منتی نیست به عمل ها

گفتیم از رنگ محبت که نشه دلی بی طاقت

                                         گفیم ازنوره ستاره که بشه دلامون ساده

گفتیم از گلای مریم که نشه دلی بی مرهم

                                        گفتیم از لذت پرواز که نمونه دلامون باز

امشب میخوام ستارمو تولدی من بگیرم                                                              

                                              توآسمون برای او یاسای خوشبو بچینم

میخوام بگم ستاره ها بیاین شما به جشن ما                                                        

                                               تا ببینید ستارموکه روشن پیش خدا

خدا برام ستاره ایی گذاشته روی این زمین                                                      

                                               تا که باشه فاصله ایی بین منو این همه دین

دلم میخواد ستارمو من ببرم پیشه خدا                                                                    

                                               قسم بدم به امشبو بگم نشه زمن جدا

دلم میخواد که هرشبت یه رنگه تازه بگیره                                                        

                                               رنگین کمون آسمون رنگاشواز تو بگیره

من میدونم خورشیده توی آسمون نورشو از تو میگیره                               

                                                هروز غروب اون دلش از غم میمیره

من مدونم ابرای آسمونییم دلتنگ میشن برای تو                                                

                                                 تو آسمون تنها میشن اشک میریزن برای تو

من میدونم این آسمون رنگه سیاهی نداره                                                             

                                                اگه شبا سیاه میشه دلش زدوریت میگیره

همه تورا دوست دارن به جوز تو نوری ندارن                                                

                                                به من حسادت میکنن چون که توئی کناره من

آره منم غرور دارم تو آسمون سرور دارم                                                           

                                               میگم ببین خدای من کی گشته اینجا یاره من

میگم ببین که ای خدا تولده تولدی مبارکه                                                               

                                               به روزو روزگاره اون مهرو صفا وفا بده

صدایت را شنیدم پرواز کردم                                   سخن ها را نگفته آغاز کردم

صدایش کردم امشب با ندائی                                     ندائی ازدل آزرده حالی

به دوگفتم که من بیگانه هستم                                      نباشد لطف او بیچاره هستم

به درگاهش چو برسجده نشستم                                  به دنیا چون که من چشمی ببستم

ازاو خواستم که دستم را بگیرد                                  دراین دنیا صلاهم را ببیند

نباشم آنچه از آدم به دور است                                    نگردم آنچه در شعن تو کور است

چو خود را در پیش خرده بدیدم                                  تمنا کردم و حاجت بگیرم

چو هانی گشتم و دستم به بالا                                         چو آنی رفتم از پستی به والا

بیا لیلی که باز آمد صبائی                                زلطف واز کرم باشد دوائی

بیا لیلی زلطفت گل برون شد                           زدوری دیدگانم غرق خون شد

بیا لیلی که بی زیور تو آلی                              زهرعهدی که بستی باز تو آنی

بیا لیلی که بودن بی اثر شد                               زهرعهدی که بستم بی ثمر شد

بیا لیلی که هستی ام عدم شد                              زدوری این شرابم بی اثر شد

بیا لیلی وازمهرت به من ده                                چوساقی گردوازعشقت به من ده

بیا لیلی صدایم بی جواب است                           چو قلبی هستو اصلا بی صدا است

خدا را شاکرم چون که تو هستی                      شدی مرهم بر این دردای هستی

شدم هستو گذشتم از عدم من                              شدم انسان وگشتم از عزل من

به لطف بودنت من بی توانم                               به هر عهدی که بستم من توانم

چواسمت می برم بر درگه او                           نگاهی میکند بر من علی هو

به او گفتم کی باشی تو سلامت                         نشه هرگزنگاهت پرخجالت

دعای من به این مطلب تمام است                     که باشم یا نباشم گردی خوشبخت